22.1.06

Φεύγω και με ακολουθείς

Χορεύεις στην ίδια μελωδία.
Ξετυλίγεις με άνεση τη ζωή μου και εγώ παρασύρομαι...
Σήμερα ήρθα στη θέση μου.


Φεύγω. Όχι... δεν θα πεθάνω.
Γιατί αργεί να απογειωθεί το μυαλό από το σώμα;

Στο δικό μου κόσμο είμαι ήδη άνθρωπος!